Description

In Tartarin de Tarascon, Poot expresses the story of the naive anti-hero Tartarin with descriptive music in a four-part humorous suite. Based on Les Aventures prodigieuses de Tartarin de Tarascon by Alphonse Daudet (1840-1897), this romantic story tells the adventures of Tartarin who goes on a hunt for Algeria but is constantly fooled during his journey. In the first part (Le Départ), Poot paints the atmosphere in the southern French town of Tarascon with a motif in parallel fifths. With clear themes, Poot portrays the burlesque and energetic character of the main character. In the andantino part, we hear the thoughtful and romantic side of Tartarin with a lyrical theme. In the second part, Aventure Galante, Tartarin travels to Algiers on an adventure. His doubt can still be heard in the whimsical, virtuoso 'giocoso' theme that often interrupts the charming music. In the Danse Orientale he meets up the beautiful Baïa with whom he falls madly in love. Virtuoso trills and scale passages in a fast tempo, supported by a lot of percussion, illustrate the oriental atmosphere in the Eastern dance. After an interlude for the woodwinds we recognize Baïa and the romance between the two that reaches a climax in the moderato middle part. Tartarin, however, is reminded of his agreement to shoot a lion. Finally, he manages to shoot a tame old lion. Parallel fifths in minor, together with his exaggerated heroic story, open his retreat to Tarascon in the fourth movement. In Le Retour, fragments of themes from the previous parts are reeated and interrupted by a moderato part in which Poot cleverly integrates Tartarin's theme from the fist part with the love theme from the third part. All's well that end well, a newly revamped rondo theme illustrates the festive, rousing atmosphere upon its arrival.

In Tartarin de Tarascon verklankt Marcel Poot met beschrijvende muziek in een vierdelige humoristische suite het verhaal van de naïeve anti-held Tartarin die zijn eigen leugens geloofd. Gebaseerd op Les Aventures prodigieuses de Tartarin de Tarascon van Alphonse Daudet (1840-1897) vertelt dit romantisch verhaal de avonturen van Tartarin die op jacht gaat naar Algerije maar zich tijdens zijn reis voortdurend voor de gek laat houden. In het eerste deel (Le Départ) schildert Poot met een motief in parallele kwinten de sfeer in de Zuid-Franse stad Tarascon. Met duidelijke thema's portretteert Poot het burlesque en energieke karakter van het hoofdpersonage. In het andantino gedeelte horen we met een lyrisch thema de bedachtzame en romantische kant van Tartarin. In het tweede deel, Aventure Galante, trekt Tartarin naar Algiers op avontuur. Zijn twijfel klinkt nog door in het grillige, virtuoze 'giocoso' thema dat de charmante muziek dikwijls onderbreekt. In de Danse Oriëntale danst en zingt de prachtige Baïa voor hem onder begeleiding van gitaar. Tartarin wordt smoorverliefd en vergeet de leeuwen en de tijgers. Virtuose trillers en toonladderpassages in een snel tempo ondersteunt door veel slagwerk illustreren de oriëntaalse sfeer in de Oosterse dans. Na een solistische passage voor de houtblazers herkennen we Baïa en de romance tussen de twee die in het moderato middendeel een hoogtepunt bereikt. Tartarin wordt echter herinnert aan zijn afspraak om een leeuw te schieten. Uiteindelijk lukt het hem om een tamme, oude leeuw te schieten. Parallelle kwinten in mineur, openen samen met zijn overdreven heldenverhaal, zijn terugtocht en zijn triomfantelijk onthaal in Tarascon in het vierde deel. In Le Retour worden flarden van thema's uit de vorige delen herhaald en onderbroken door een moderato gedeelte waarin Poot op een vernuftige manier het thema van Tartarin uit het eerste deel verwerkt met het liefdesthema uit het derde deel. Eind goed, al goed, illustreert een nieuw opgewekt rondo-thema de feestelijke, opzwepende sfeer bij zijn aankomst.

Dans Tartarin de Tarascon, Marcel Poot exprime l'histoire de l'anti-héros naïf Tartarin avec une musique descriptive dans une suite humoristique en quartre parties. basée sur Les Aventures prodigieuses de Tartarin de Tarascon d'Alphone Daudet (1840-1897), cette histoire romanesque raconte les aventures de Tartarin qui part à la chasse de l'Algérie mais se fait sans cesse berner durant son périple. Dans la première partie (Le Départ), Poot peint l'atmosphère de la ville mérodionale de Tarascon avec un motif en quintes parallèles. Avec des thèmes clairs, Poot dépeint le caractère burlesque et énergique du personnage principal. Dans l'andantino on retrouwe le côteé pensif et romantique de Tartarin avec un thème lyrique. Dans la deuxième partie, Aventure Galante, Tartarin part à l'aventure à Alger. Son doute peut encore être entendu dans le thème fantaisiste et virtuose du giocoso qui interrompt souvent la charmante musique. A la Danse Orientale, il rencontre la belle Baïa dont il tombe éperdument amoureux. Des trilles virtuoses et des passages de gammes dans un tempo rapide, soutenus par de nombreuses percussions, illustrent l'atmosphère orientale de la danse orientale. Après un passage pour les nois en soliste on reconnaît Baïa et la romance entre les deux qui atteint son paroxysme dans la partie médiane moderée. On rappelle cependant à Tartarin son accord pour abattre un lion. Enfin, il parvient à abattre un vieux lion apprivoisé. Des quintes parallèles en mineur, jointes à son histoire exagérée, ouvrent sa retrainte à Tarascon dans le quatrième mouvement. Dans Le Retour, des fragments de thèmes des parties précédentes sont répétés et interrompus par une partie modérée dans laquelle Poot intègre habilement le thème de Tartarin de la première partie avec le thème amoureux de la troisième partie. Tout est bien qui finit bien, un nouveau thème rondo revisité illustre l'ambiance festive et entraînante de son arrivée.

Files